Η Βασιλεία του Χριστού επί γης στα γραπτά του Λουκά, κατά τον D. Burkett

Πρόσφατα στο ιστολόγιο «E-homo religiosus» αναρτήθηκε ένα απόσπασμα του φημισμένου ρωμαιοκαθολικού θεολόγου και κληρικού Jean Daniélou, με τον τελευταίο να δηλώνει ότι η κλασική αντίληψη της Παλαιάς Διαθήκης περί ερχόμενης επίγειας βασιλείας του Μεσσία άλλαξε στην Καινή Διαθήκη, αποκτώντας αμιγώς πνευματική σημασία: «Όσον αφορά τη θεολογία της ιστορίας, η ουσιαστική συνεισφορά της Καινής Διαθήκης είναι η επιβεβαίωση ότι ο Χριστός είναι η παρούσα πραγματικότητα των προφητικών προβλέψεων της Παλαιάς. Σκοπός της Καινής Διαθήκης δεν είναι να διακηρύξει την ύπαρξη του ερχόμενου παραδείσου—η Παλαιά Διαθήκη είναι πλήρης από αυτό το άγγελμα, αλλά στη Νέα, ο παράδεισος είναι εδώ και τώρα, με τον Χριστό».

Αληθεύει αυτή η δήλωση; Ξεχάστηκε στην Καινή Διαθήκη η ουσία της Βασιλείας του Μεσσία, που αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες του βιβλικού ιουδαϊσμού; Ή μήπως ο Daniélou διαβάζει πολύ ρωμαιοκαθολικά και αναχρονιστικά τα πρωτοχριστιανικά κείμενα; Το κάτωθι μεταφρασμένο απόσπασμα, που προέρχεται από το προσφάτως εκδοθέν The Blackwell Companion to Jesus (Το εγχειρίδιο των εκδόσεων Μπλάκγουελ για τον Ιησού), σελ. 60-1, αναιρεί—κατ’ εμέ—την άποψη του Daniélou, αν και δεν συμφωνώ με όλες τις λεπτομέρειές του. Συγγραφέας του συγκεκριμένου αποσπάσματος αλλά και επιμελητής αυτού του συλλογικού τόμου είναι ο Delbert Burkett, καθηγητής της Καινής Διαθήκης και της Προέλευσης του Χριστιανισμού. Διαβάζουμε:

Η Βασιλεία του Ιησού επί γης

Από την οπτική γωνία του Λουκά, το μέλλον θα φέρει το πέμπτο και τελευταίο στάδιο του Ιησού: τη διακυβέρνησή του στη βασιλεία του Θεού επί γης. Ο Λουκάς θα έβαζε αυτό το μέρος της ιστορίας του ύστερα από την ιστορία των Πράξεων, αλλά εφόσον δεν είχε συμβεί ακόμη, δεν αφιερώνει ξεχωριστή αφήγηση για αυτό το μέρος. Πρέπει επομένως να δομήσουμε μια περιγραφή τούτου του σταδίου από τις προβλέψεις που σχετίζονται με αυτό στα προηγούμενα στάδια της ιστορίας. Το εν λόγω στάδιο θα άρχιζε με την επιστροφή του Ιησού. Σε αυτή την επιστροφή θα οδηγούσαν ορισμένα εσχατολογικά γεγονότα  (Λουκάς 21:5-24). Κατόπιν ο Ιησούς, που είχε φύγει μακριά για να λάβει μια βασιλεία, θα επέστρεφε για να ασκήσει την εξουσία της (Λουκάς 19:12). Θα επέστρεφε με τη συνοδεία ουράνιων φαινομένων που παραδοσιακά συνδέονταν με την ημέρα του Κυρίου (Λουκάς 21:25-26· βλ. Ησαΐας 13:9-10, 13). Θα επέστρεφε μέσα σε σύννεφο ως ο υιός του ανθρώπου, ως αυτός στον οποίο ο Θεός έδωσε μεγάλη δύναμη και δόξα (Λουκάς 9:26· 21:27· Πράξεις 1:9-11). Η έλευσή του θα ήταν απρόσμενη, σαν την έλευση ενός κλέφτη (Λουκάς 12:39-40) ή σαν τη λάμψη της αστραπής (Λουκάς 17:22-24) ή σαν  τον αιφνιδιασμό μιας παγίδας (Λουκάς 21:34, 36). Θα επέφερε ξαφνικό όλεθρο στους απροετοίμαστους (Λουκάς 17:26-30).

Η έλευση του Ιησού επρόκειτο να σηματοδοτήσει τον “μέλλοντα αιώνα” (Λουκάς 20:35), ο οποίος θα έφερνε την ανάσταση των νεκρών (Λουκάς 20: 27-40). Εκείνον τον καιρό ο Ιησούς θα έκρινε τους ζωντανούς και τους νεκρούς (Πράξεις 10:42· 17:31), χωρίζοντας τους δίκαιους από τους πονηρούς σαν το στάρι από τα ζιζάνια (Λουκάς 3:17). Θα καταδίκαζε τους αμετανόητους (Λουκάς 10:12-15· 11:31-32) και θα έσφαζε όσους δεν θα ήθελαν να βασιλέψει (Λουκάς 19:14, 27).

Εκείνον τον καιρό ο Ιησούς θα αποκαθιστούσε ένα ανεξάρτητο βασίλειο για τον Ισραήλ, επί του οποίου θα βασίλευε (Πράξεις 1:6-7). Ως ο δαβιδικός Μεσσίας, θα κυβερνούσε επί των Ισραηλιτών σε ένα βασίλειο που δεν θα είχε τέλος (Λουκάς 1:32-33). Θα ξανασυγκέντρωνε τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ και θα έθετε τους δώδεκα αποστόλους του σε δώδεκα θρόνους για να τις κυβερνήσουν (Λουκάς 22:28-30). Οι άλλοι ακόλουθοι του Ιησού επρόκειτο να μετάσχουν στην άσκηση της βασιλικής εξουσίας (Λουκάς 12:32). Μερικούς από τους πιστούς υπηρέτες του θα τους έβαζε επικεφαλής σε πέντε πόλεις και άλλους σε δέκα (Λουκάς 19:15-19· βλ. 12:42-44). Αν και η βασιλεία του θα αποτελούσε αποκατάσταση της πεσούσης βασιλείας του Δαβίδ επί του Ισραήλ, θα περιλάμβανε και Εθνικούς επίσης, όλους όσοι καλούνται με το όνομα του Κυρίου (Πράξεις 15:14-17). Θα γινόταν “κέρας σωτηρίας”, φέρνοντας στον ιουδαϊκό λαό απελευθέρωση από τους Ρωμαίους. Θα κατέρριπτε τους κραταιούς από τους θρόνους τους και θα εξύψωνε τους ταπεινούς. Δυστυχώς για τον Λουκά, ποτέ δεν είδε αυτές τις ελπίδες να εκπληρώνονται. Ως αποτέλεσμα, η ιστορία του Λουκά για τον Ιησού παραμένει ανολοκλήρωτη, καθώς στις Πράξεις οι μαθητές του Ιησού εξακολουθούν να αναμένουν την επιστροφή του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s