Νέα και νέοι σύνδεσμοι

Το ιστολόγιο έχει μπει στο έκτο έτος της ύπαρξής του. Ο ρυθμός αύξησης των άρθρων είναι σαφώς αργός επειδή αυτά συνήθως είναι τεράστια, αλλά ήδη έχει δημοσιευτεί ύλη που φτάνει περίπου τις 250 σελίδες. Αν και η θεματολογία απευθύνεται σε περιορισμένο κοινό, ο ρυθμός αύξησης των αναγνωστών ανά έτος βρίσκεται σε ικανοποιητικά επίπεδα (100% για τα πρώτα τέσσερα έτη και 50% για πέρσι), και τα 25.000 «κλικ» θα μπορούσαν να φαίνονται πολλαπλάσια αν τα δημοσιευμένα άρθρα ήταν σπασμένα σε μικρότερα μέρη. Όσο υπάρχει χρόνος και χρήμα, θα συνεχίζουμε.

Στα σκαριά είναι, κατόπιν μιας συζήτησης με τον Δημήτριο, έναν καλό αναγνώστη του ιστολογίου, το άρθρο «Εν αρχή ην ο Λόγος: Η προέλευση, η σημασία και η πρόσληψη του ιωάννειου προλόγου». Η κουβέντα μας με τον αναγνώστη ξεκίνησε με τη σχέση μεταξύ του Φίλωνα και του Ιωάννη, ωστόσο το άρθρο τελικά απλώθηκε από τον Ηράκλειτο μέχρι τον Αθανάσιο, γι’ αυτό κιόλας και άργησε ν’ ανέβει. Αυτή τη στιγμή είναι γύρω στις 16 σελίδες και ελπίζω να ολοκληρωθεί τις επόμενες ημέρες.

Μέσα στην άνοιξη θα ακολουθήσουν δύο μικρότερα άρθρα, τα οποία ακόμα βρίσκονται στον «ενδιάθετο λόγο» μου. Το πρώτο μάλλον θα έχει τίτλο «Φιλοσοφία και εκκλησιαστικοί Πατέρες: Μια κριτική στις θέσεις του Γεωργίου Μαρτζέλου», και θα είναι ένα είδος συνέχειας του ήδη υφιστάμενου άρθρου για τις θέσεις του Νίκου Ματσούκα, αλλά το ζήτημα της σχέσης φιλοσοφίας και Πατέρων θα προσεγγιστεί από άλλη οπτική γωνία. Για το δεύτερο άρθρο δεν έχω επιλέξει τίτλο ακόμα, αλλά θα αφορά τη σημασία και την πρόσληψη του «καθ’ ομοίωσιν», δηλαδή πώς το βιβλικό κείμενο κακοποιήθηκε από τους πλατωνιστές ερμηνευτές του.

οὔτ΄ ἐν θεοῖς αὐτὰ ἱδρῦσθαι͵ τὴν δὲ θνητὴν φύσιν καὶ τόνδε τὸν τόπον περιπολεῖ ἐξ ἀνάγκης. διὸ καὶ πειρᾶσθαι χρὴ ἐνθένδε ἐκεῖσε φεύγειν ὅτι τάχιστα. φυγὴ δὲ ὁμοίωσις θεῷ κατὰ τὸ δυνατόν. (Πλάτων, Θεαίτητος 176a-b)

Νέοι σύνδεσμοι:

Η βυζαντινή φιλοσοφία του Β.Ν. Τατάκη.

Η φιλοσοφία των Πατέρων και του Μέσου Αιώνος, τόμ. β΄, του Κ.Ι. Λογοθέτη.

Λεξικόν της ελληνικής γλώσσης των H. Liddell, R. Scott, Α. Κωνσταντινίδη.

4Torah, ιστολόγιο της παλαιοδιαθηκολόγου Μυρτώς Θεοχάρους, με θέματα από την Παλαιά Διαθήκη αλλά και πρακτικού χριστιανισμού.

Περί της Βίβλου, ιστολόγιο που ανθολογεί κείμενα για την αξία της Βίβλου και για τη θρησκεία γενικότερα.

3 thoughts on “Νέα και νέοι σύνδεσμοι

  1. δεν απαντώ στο συγκεκριμένο ποστ, αλλά κάνω ένα σχόλιο σε σχέση με κάποιο βιβλίο. Είναι το ‘Η Ορθοδοξία ως Κληρονομιά», του ΕΑΠ(ανοικτού πανεπιστημίου) από τον Σπύρο Ράγκο, καθηγητή στο Πανεπ.Πατρών…..
    Μου έκανε μεγάλη εντύπωση (αν και δεν το έχω διαβάσει ολόκληρο) η συσχέτιση του χριστιανισμού με κάποιες αρχαίες θρησκείες, τόσο τον Ιουδαϊσμό όσο και την Αιγυπτιακή θρησκευτικότητα κλπ.
    Σύντομα θα προσπαθήσω να επανέλθω με πιο συγκεκριμένα σχόλια, κυρίως πάνω στη μεσσιανική «διδασκαλία» της Βιβλίου και τον τρόπο πρόσληψής της από τον αρχέγονο (και όχι μόνο) χριστιανισμό….

  2. «Ελληνισμός και Χριστιανισμός», η συνάντηση δυο κόσμων, Ι.Ζηζιούλα. σελ. 53. Μου κάνει εντύπωση η φράση: ο (ιστορικός) Ιησούς «ταυτίζεται» με τον αποκαλυπτικό «υιό του ανθρώπου».
    Δηλ. ο Ιησούς δεν είναι απλώς ένας προφήτης, που περιμένει τη δικάιωσή του από τον «υιό του ανθρώπου» στα έσχατα, αλλά είναι (ο Ιησούς) αυτός ο ίδιος ο «υιός του ανθρώπου» που «φέρνει» τα έσχατα στο παρόν. (όπως ίσως θα έλεγε και ο Ράμφος).
    Το (γενικότερο) ερώτημα μου είναι: ποια είναι η σχέση της Αποκαλυπτικής του Ιουδαϊσμού κατά τους τρεις τελευταίους(;) αιώνες π.Χ. με την Ιησούς;
    Απ’ ότι κατάλαβα, η Αποκαλυπτική του ιουδαϊσμού, προετοίμασε κατά κάποιον τρόπο τον δρόμο για την «καθιέρωση» του Ιησού ως «υιού του ανθρώπου»…
    Ευχαριστώ
    Δημήτριος

    • Γεια σου, Αγαπητέ Δημήτριε. Απαντάω πολύ γρήγορα γιατί αυτή ακριβώς τη στιγμή ετοιμάζομαι να ανεβάσω το άρθρο «σου» για τον Λόγο🙂. Ίσως να πάρει καμιά ωρίτσα ακόμα. «Αποκαλυπτική γραμματεία» θεωρείται (με αμιγώς φιλολογικά κριτήρια) η κατηγορία κειμένων που λένε ότι καταγράφουν οράματα και έχουν εσχατολογικά θέματα. Μέσα σε αυτά κατατάσσουν τόσο κάποια βιβλικά κείμενα, όπως του Δανιήλ ή την Αποκάλυψη, όσο και κάποια εξωβιβλικά, πχ. Αποκάλυψη του Ενώχ. Ο «υιός του ανθρώπου» ως έκφραση εμφανίζεται συχνά στον Ιεζεκιήλ αλλά ταυτίζεται με τον μεσσία στον Δανιήλ για πρώτη φορά. Aν και συνήθως οι επιστήμονες το χρονολογούν το βιβλίο του Δανιήλ τον δεύτερο αιώνα π.Χ., υπάρχουν πολύ σοβαρές αποδείξεις για τη γλώσσα και τις ιστορικές πληροφορίες του, που στο μέλλον θα δημοσιευτούν στο ιστολόγιο, οι οποίες τεκμηριώνουν τη γνησιότητά του και τη χρονολόγησή του τον 6ο αιώνα π.Χ. Επομένως, τα μεταγενέστερα ιουδαϊκά αποκαλυπτικά έργα μιμούνται το θέμα του Δανιήλ. Ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος αναφέρει συγκεκριμένα τον Δανιήλ και όχι άλλα «αποκαλυπτικά έργα», χρησιμοποιεί συστηματικά τον όρο «υιός του ανθρώπου» για να δείξει προφανώς ότι αυτός είναι ο Μεσσίας που θα κυβερνήσει τον κόσμο, κατά τα λεγόμενα του Δανιήλ στο 7ο κεφάλαιο (Ματθαίος 23:15, 30). Ως προς την έκφραση «φέρνει τα έσχατα στο παρόν», πρόκειται για πλατωνική θεώρηση της ιστορίας, που επί της ουσίας ακυρώνει την εσχατολογία και την προσδοκία περί του «μέλλοντος αιώνος», που λέει και το Σύμβολο της Πίστεως. Αυτό είναι ένα άλλο θέμα ωστόσο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s